Rede van Henk Schoonhoven - Uitgesproken op het symposium in Groningen 

 

foto:  jippes

Dames en Heren,

Wij leven in een wereld die bol staat van tekens, verwijzingen, symbolen, pictogrammen, ideogrammen. En wij leren die te interpreteren. We krijgen voorschriften hóe wij die moeten interpreteren. Bijvoorbeeld verkeersonderwijs op de basisschool, verkeersexamen voor ons rijbewijs. Alles gebaseerd op vast omschreven interpretaties: verbodsborden, gebodsborden enzovoort. Daarbij gaat het niet om ons gevoel, maar om ons verstand.

Maar er zijn ook situaties denkbaar waarin een teken een gevoelswaardekan oproepen – een gevoelswaarde die niet per se voor iedereen dezelfde lading heeft. Neem bijvoorbeeld de volgende situatie. In een ziekenhuiskamer liggen twee patiënten. De een weet dat hij vandaag gezond en wel ontslagen zal worden, de ander moet nog blijven en afwachten of verdere behandeling nog zinvol is.

Vanuit hun bed hebben ze beiden zicht op het groene pictogram “uitgang”. De patiënt die straks als genezen weg mag, beleeft die uitgang als een verwijzing dat hij straks gezond naar huis gaat. De ernstig zieke patiënt vraagt zich bij tijd en wijle af hoe hij die “uitgang” zal beleven: genezen of als overledene. Hier kan het eenvoudige pictogram “uitgang” een meerduidige beleving opwekken. Hier gaat dan de verstandelijkeuitleg van een objectief teken gepaard met een emotionele associatie. Het gaat voor de betrokkenen over naar de geladenheid van een symbool.

Maar voordat we verder gaan op ons onderwerp van vanmiddag wil ik eerst met u dat moeilijke woord ‘symbool’ toelichten. Dat komt van de oude Grieken en luidt eigenlijksumbolon.

 

 

Licht en Duisternis, Duisternis en Licht

 Wil jij een column over het thema Licht en Duisternis schrijven, vroeg de redactie van deze website aan me.“Ik denk dat we dat wel zal lukken”, was mijn  antwoord.Maar de werkelijkheid is dat ik de deadline voor het inleveren ruim overschreden heb.

Een zelfmoord van een goede bekende, kort na de vraag van de redactie, verstoorde de gemoedsrust die ik nodig heb om te kunnen schrijven.De reis naar het buitenland om de uitvaart bij te wonen bracht ook de herinnering aan soortgelijke situaties uit het verleden terug in mijn bewustzijn.De wetenschap dat het gevaar van een zelfmoord niet was onderkent door de medici, verergerde de pijn. En de vraag naar het waarom. Waarom? Waarom was zijn wereld zo zwart, waarom was er geen licht in zijn duisternis.

Een psychiatrisch patiënt uit Deventer schreef :

 

 

 

De Rozenkruiserbeweging in de 17e eeuw

 THE REAL HISTORY OF THE R O S I C R U C I A N S

Michael Maier CHYMISCHES KABINET
(Atalanta Fugiens)
HET CHEMISCH KABINET

En van deze Rozenkruiser van de 2e kring een belangrijk alchemistisch geschrift.

Naar men zegt de eerste multimedia presentatie.
Klik op het plaatje en u kunt het boek lezen.

 


 

Het korte verhaal De roos van Paracelsus is geschreven door de Argentijnse schrijver Jorge Luis Borges. Ik heb die roos voor u van t wereldwijdeweb geplukt:

 

De Roos van Paracelsus

Op zijn werkplaats, die de twee kamers van het souterrain omvatte, vroeg Paracelsus zijn God, zijn onbepaalde God, iedere God, hem een leerling te sturen. Het liep tegen de avond. Het schaarse vuur in de stookplaats wierp onregelmatige schaduwen. Opstaan om de ijzeren lamp aan te steken was te veel inspanning. Paracelsus, afgetrokken van vermoeidheid, vergat zijn smeekbede. De nacht had de stoffige distilleertoestellen en de alchemistenoven uitgewist toen er op de deur werd geklopt. De man kwam slaperig overeind, beklom de korte wenteltrap en opende een van de vleugels.  

 

De liefde is eeuwig, maar de wellust gaat voorbij.

De ware liefde is niet een dronkenschap der zinnen:

Zij is een louteringsvuur, zij heiligt die beminnen,

Zij leert de geest zich met al 't Ware en Goede voên,

Verwijdt het hart, woont in de rede, is in haar doen verstandig!

Ze is de trap, waarlangs ze in licht en stralen

tot hemelliefde klimt - in plaats van af te dalen

Tot geestloos zingenot.

(Verloren Paradijs, Milton, bl. 209)

Subcategorieën