SYMPOSIUM
‘DE ROL VAN SYMBOLIEK IN DE DAGELIJKSE COMMUNICATIE’

Groningen, zaterdag 6 oktober 2018

(door Heiko ter Horst)

Wij Vrijmetselaren zijn vertrouwd met talloze soorten - en varianten van symbolen. De ontvankelijkheid voor symbolen mag welhaast als een conditio sine qua non worden gezien voor het zijn van Vrijmetselaar. “Een Vrijmetselaar werkt, samen met andere Vrijmetselaren, met behulp van symbolen en rituelen aan zijn persoonlijke vorming. Deze symbolen en rituelen zijn door de traditie gegeven; zij worden door de Vrijmetselaar naar eigen inzicht geïnterpreteerd”. Het is niet voor niets dat deze zinsnede terug te vinden is in artikel 1 lid 1 van de Algemene Bepalingen van de Ordegrondwet van het Grootoosten der Nederlanden.

Niet alleen in de ‘symbolieke’ graden (“what’s in a name?”), maar ook in alle voortgezette werkwijzen speelt symboliek een voorname rol. De Orde der Hoge Graden vormt daarop geen uitzondering. Inderdaad, geen uitzondering, maar ik meen dat symbolen van de Hoge Graden wel uitzonderlijk zijn: van een bijzondere, specifieke aard.
Zij, en ik denk daarbij met name aan de symbolen van het Kruis met daaraan de Rode Roos, de Pelikaan, de Phoenix, en het Woord, willen de essentie van het gedachtegoed van onze Orde weerspiegelen. Het Kruis met de Roos: het zinnebeeld der Liefde, gehecht aan het universele beeld van hem die zich steeds opnieuw in Liefde geeft en zich in Liefde terugvindt. De Pelikaan die haar jongen voedt met haar hartebloed, zinnebeeld der opofferende Liefde. De Phoenix, die telkens weer uit de as van haar verbranding opstijgt, het symbool van onze wedergeboorte door het vuur van de Liefde. Het Woord, dat ons onder meer herinnert aan hem die op zijn levensweg uitziet naar het verdoolde lam, dat hij liefdevol in zijn armen neemt.
Deze symbolen staan alle, op hun eigen wijze, voor datgene waaraan de Soevereine Prins van het Rozekruis zich vrijwillig heeft verbonden: het liefdebeginsel; de bereidheid tot offerende liefde voor de medemens. Zij illustreren zinnebeeldig de weg die de Soevereine Prins van het Rozekruis te gaan heeft.
Liefde voor de medemens. Het zijn deze woorden waar het in de Orde der Hoge Graden op aan komt. De weg van de Soevereine Prins van het Rozekruis voert hem niet alleen naar zijn binnenste, wijst hem niet alleen op zijn verhouding tot de Opperbouwmeester des Heelals, maar voert hem met name naar buiten, naar zijn omgeving, naar zijn medemens. (Het zou maar zo kunnen dat hij op die weg een Broeder Gezel tegenkomt!). Hier zit een wezenskenmerk van onze symboliek: de opdracht om naar buiten te treden.

 

De Bibliotheca Philosophica Hermetica (BPH) is een schatkamer van en kenniscentrum voor het Westerse tegendraadse en vrije denken en vertelt het vaak onbekende verhaal van deze spirituele en filosofische traditie. Zij heeft met haar onderzoeksinstituut, uitgeverij en tentoonstellingen in Europese culturele centra internationaal faam verworven als wetenschappelijke onderzoeksbibliotheek. De BPH beschikt over een unieke en nog groeiende collectie van 25.000 titels over de Westerse spiritualiteit en filosofie, waarvan ca. 4.400 oude drukken en handschriften. Met de verhuizing naar Keizersgracht 123 breekt een nieuw tijdperk aan waarin de bibliotheek wordt overdragen aan een nieuwe generatie, en ontsloten voor een breder publiek.

wilt u meer lezen klik dan op.

https://www.youtube.com/embed/hFJ_ndNDF5Q